Hindistan COP33'ten Çekildi: İklim Diplomasi Değişiyor
Hindistan, 2028'de düzenlenecek olan Birleşmiş Milletler İklim Konferansı COP33'ü düzenleme teklifini geri çekti. Bu durum, küresel iklim müzakerelerinde ve jeopolitik dengelerde değişen önceliklerin bir yansıması olarak değerlendiriliyor. 2 Nisan 2024'te Hindistan Çevre, Orman ve İklim Değişikliği Bakanlığı'ndan Rajat Agrawal, Hindistan'ın kararını Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi (UNFCCC) Asia-Pasifik grubuna bildirdi. Bakanlık sözcüsü Virat Majboor, bu kararın UNFCCC sekretaryasına iletildiğini doğruladı, ancak daha fazla bilgi vermedi.
Hindistan, 2002 yılında New Delhi'de COP8'i düzenlemişti. COP başkanlığı ve iklim konferanslarını düzenleme sorumluluğu, Birleşmiş Milletler’in beş bölgesel grubu arasında döner. 2025'te Brezilya'nın ev sahipliği yapacağı COP30'dan sonra, Avustralya ve Türkiye ortaklaşa COP31'i düzenleyecek, ardından Etiyopya COP32'yi Afrika Grubu adına üstlenecek. Hindistan, COP33'e ev sahipliği yapma teklifini Asia-Pasifik Grubu'na sunmuştu.
Joanna Depledge, Cambridge Üniversitesi'nde Çevre, Enerji ve Doğal Kaynaklar Yönetimi Araştırma Merkezi'nde araştırmacı olarak, ev sahibi seçme sürecinin "belirsiz" olduğunu ve bölgesel gruplar içinde gerçekleştiğini belirtiyor. Hindistan'ın teklifi henüz kesinleşmemişti.
Ravi Shankar Prasad, Enerji, Çevre ve Su Konseyi'nde araştırmacı olarak, gelişmiş ülkelerin iklim değişikliği ile mücadelede önde olması gerektiğini, ancak bu sorumlulukları yerine getirmediklerini ifade etti. Bu durum, dünya genelinde sıcaklık hedeflerinin aşılabileceği gerçeğini ortaya koyuyor.
İklim Finansmanı ve Jeopolitik Gerilimler
Hindistan'ın COP33'ten çekilmesi, COP29'da Azerbaycan'da yaşanan gelişmelere olan memnuniyetsizliğinin bir göstergesi olarak yorumlanıyor. COP29'da geliştirilen yeni iklim finansmanı hedefinin yetersiz bulunması, özellikle Hindistan gibi gelişmekte olan ülkelerde güçlü tepkilere yol açtı. 2024'te, gelişmiş ülkelerin yıllık 300 milyar dolar mobilize etme hedefi belirlemesi, birçok ülke için yetersiz olarak değerlendirildi.
Hindistan Başbakanı, COP33'ü düzenleme isteğini duyurduğunda, iklim finansmanı taahhütlerinin milyar dolarlardan trilyonlara çıkarılması gerektiğinin altını çizmişti. Bu durum, Hindistan’ın iklim hedeflerini belirlerken finansmanın önemini kavradığını gösteriyor.
R. R. Rashmi, Hindistan’ın iklim müzakerelerinde eski baş müzakereci olarak, iklim finansmanının yetersiz kaldığını ve ülkelerin bu kısıtlamalarla çalışmak zorunda kaldığını belirtti. Küresel iklim manzarası, iklim etkilerinin daha belirgin hale gelmesi ile birlikte değişiyor. Kamu bütçeleri, savunmasız toplulukları desteklemeye yönelirken, özel sermaye tarafından yönlendirilen iklim eylemi bekleniyor.
Enerji Güvenliği ve Gelecek Beklentileri
Hindistan'ın enerji güvenliği konusundaki endişeleri de artıyor. İran-İsrail çatışması, küresel enerji arzını etkileyen son jeopolitik gelişme. Daha önce Rusya-Ukrayna savaşı ve Çin'in kritik mineral ihracatına yönelik kısıtlamaları, büyük enerji tüketicisi olan Hindistan için bu riskleri gözler önüne serdi.
Hindistan'ın iç politika tartışmaları da bu gelişmeleri yansıtıyor. Ocak 2024'te Parlamento'ya sunulan son Ekonomik Araştırma Raporu, mevcut anlatının sorgulanması gerektiğini belirtiyor. Bu rapor, "gelişmenin kendisinin bir adaptasyon biçimi olduğunu" savunuyor ve büyüme ile dayanıklılığın iklim eylemi ile tamamlayıcı olarak görülmesi gerektiğini vurguluyor.
2028 yılı, COP33'ün gerçekleşeceği yıl, aynı zamanda Paris Anlaşması kapsamında kolektif ilerlemelerin değerlendirileceği ikinci Küresel Gözden Geçirme (GST) süreciyle örtüşüyor. 2023'te Dubai'de tamamlanan ilk GST, emisyon eğilimlerini, politikaları, finansmanı ve adaptasyon çabalarını değerlendiriyor. Mevcut değerlendirmeler, küresel çabaların yetersiz kaldığını gösteriyor. 2028 GST'sinin sonuçları, daha iddialı iklim eylemi çağrılarını tetikleme potansiyeline sahip.
Hindistan'ın COP33'ten çekilmesi, iklim diplomasi alanında daha geniş bir değişimin parçası olarak görülüyor. Artık Hindistan, iklim zirvelerinde sembolik liderlik yerine, finans, teknoloji ve sanayi politikalarına odaklanan daha işlevsel bir liderlik benimsemeyi tercih ediyor. Bu, G20 gibi forumları, çok taraflı kalkınma bankası reformlarını ve Küresel Güney ile işbirliklerini önceliklendiriyor.
